ANA SAYFA arrow CERRAHİ İŞLEMLER arrow Kök ucu operasyonu
Kök ucu operasyonu PDF Yazdır E-posta



Artık kök ucunda ocaklar oluştuysa, ister granülom ister kist olsun, bu yumruların diğer dişleri etkileme ve mikropların tüm vücuda yayılma tehlikesi her zaman için vardır.

Orada başka hastalıklara neden olabilirler. Öyleyse bu ocakların kesinlikle çıkarılması gerekir. Operasyon dişin kurtarılması için tek olasılıktır. Bu kanlı uygulamaya «Kök ucu rezeksiyonu» adı verilir. Bu ad, operatif girişimin ana amacı olan, kök ucundaki ocağın ortadan kaldırıl­masıyla bağdaşmıyor. Sonradan kök ucunun bir parça kısaltüması da salt ek koruyucu önlemdir.


Çoğu zaman çok sayıda küçük kök kanalı ağızları nedeniyle, kök ucu çevresindeki koşullar olağanüstü çetindir ve bu nedenle operasyon sırasında bu kök ucunun kesilmesi kuşkusuz yerinde olur. Operasyon sözcüğü hastayı korkutur ve çoğu insan buna katlanmaktan çekinir. Bu durum karşısında korkunç ağrılar duyulacağı ve çok kan yitirileceği düşünülür. Bu bakımdan okuyucularımı yatıştırabilirim; çünkü cerrahi girişim her durumda yerel uyuşturmayla ve doğrusu az bir kan kaybıyla uygulattır. Operatör; dişetini açarak kaldırır, kemiğe girer, yumruyu çıkarır ve kök ucunu keser. Operasyon alanı bütünüyle temizlendiğinde dişeti yine kapatılır ve dikilir. Böylece operasyon tamamlanır ve çoğu zaman hasta hemen evine dönebilir.

Yerel uyuşturma geçince hafif bir ağrı duyulması ve yanağın şişmesi gibi bazı önemsiz yakınmaların da sonradan ortaya çıktığı ender görülmez. Bu arada «Şişkin yanak»jn iki tipi olduğuna açıklık getirmek gerekir. Birisi hastalıkla oluşur, diğeri ise iyileşme sürecinde vücudun tepkisidir. Ancak operasyondan sonra yanağın şişmesi bir iyileşme sürecini gösterir ve bu nedenle zararsız sayılır. Şişin inme sürecini ışın tedavisiyle çabuklaştırmak olasıdır; ancak bunun kesin gerekliliği de yoktur.

Yaklaşık 14 gün sonra dikişler alımı ve iyileşme devam eder. Bu yöntem küçük kistlerde ve granülomlarda başarıyla uygulanabilir.


Gevşeyen dişlerin varlığını koruma ope­rasyonu.

a)  Diş kronları.

b)  Dişlerin çevresindeki diş taşları,

c) İrin dolu diş yuvası kenarları.

d)  Çene kemiği.

e)  Açılarak kaldırılmış dişeti.